Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkan Sağlama

T.C.
YARGITAY
Hukuk Genel Kurulu

E:2000/2-1151
K:2000/1177
T:27.09.2000

Taraflar arasındaki “”boşanma”” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Uşak Asliye 2. Hukuk Mahkemesi’nce davanın kabulüne dair verilen 10.11.1998 gün ve 1998/517-978 sayılı kararın incelenmesi davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 17.6.1999 gün ve 1999/5984- 6944 sayılı ilamiyle; ( …1- Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteği yersizdir.
2- Boşanmaya sebebiyet veren kumar oynama ve eve bakmama eyleminin davacının şahsiyet haklarını ağır şekilde rencide ettiğinin kabulü mümkün olmayıp Medeni Kanunun 143/2. maddesi koşulları oluşmadığı halde manevi tazminata hükmolunması doğru değildir. Ancak bu yön göz önünde tutulmadan hükmün bu yöne ilişkin bölümünün de onandığı görülmekle karar düzeltme isteğinin kabulü gerekmiştir… ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri cevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği gorüşüldu:
KARAR : Dava, evlilik birliginin temelinden sarsılması nedeniyle bosanma istemıne ilişkindir.
Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık davacı yararına, Medeni Kanun 143/2. maddesinde öngörülen boşanma nedeniyle manevi tazminat verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve ozellikle davalı kocanın kumar oynamak, evi, çocukları ve eşi ile ilgilenmemek ve evi terketmek şeklindeki davranısları evlilik birliği ve bütünlüğu icinde değerlendirildıginde davacı kadının şahsi menfaatlerini ağır surette haleldar etmiş sayılmasını gerektirir. O nedenle yerel mahkemenin davacı yararına MK’nın 143/2. maddesinde öngörülen manevi tazminata hükmedilmesi yolundaki direnmesi yerindedir. Ne var ki, manevi tazminat miktarı ile ilgili temyiz itirazları Özel Dairesince incelenmediğinden dosya dairesine gönderilmelidir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararı yerinde ise de, manevi tazminat miktarı ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın İKİNCİ HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 27.9.2000 gününde oyçokluğu ile karar verildi.